Door restauratie worden authentieke voorwerpen of vondstmateriaal veranderd, niet zelden onomkeerbaar. Dat heeft gevolgen voor het voorwerp als bron van onderzoek en van het beeld dat van de geschiedenis wordt geschetst. Voorwerpen kunnen op heel verschillende wijzen worden gerestaureerd. Er kan gekozen worden voor terughoudende conservering, waarbij alleen het materiaal zoals het gevonden is, wordt geconsolideerd. In het andere uiterste wordt een voorwerp uit fragmentarische resten volledig gereconstrueerd, zoals het geweest kan zijn. Daarbij kan voor de bezoeker onduidelijk zijn wat oorspronkelijk is en wat nieuw.
Moeten musea laten zien wat gerestaureerd is, wat origineel, wat nieuw? Soms is van het origineel nog maar zo weinig over dat een voorwerp voor museumbezoekers niet goed te begrijpen is. En voorwerpen zijn ook een esthetische eenheid en bezitten of bezaten vaak uiterlijke kenmerken die de moeite van het bewonderen waard zijn.
ICOM-code 2007, art. 2.24 Conservering en restauratie van collecties
Het museum houdt zorgvuldig bij of een object uit de collectie conservering of restauratie en behandeling door een deskundige restaurator behoeft. Stabilisering van het object is daarbij het belangrijkste doel. Alle behandelingen worden gedocumenteerd en zijn zo omkeerbaar als mogelijk; alle veranderingen zijn duidelijk herkenbaar ten opzichte van het oorspronkelijke object.
Voorwerpen kunnen op heel verschillende wijzen worden gerestaureerd. Wat is de beste manier om te conserveren, te restaureren en te tonen? Wat doet het meeste recht aan het voorwerp en aan de bezoekers? Vervalsen we de geschiedenis of geven we betekenis aan anders onbegrijpelijke voorwerpen?
Geef uw mening via de 'discussieknop' boven de afbeeldingen.