Musea presenteren niet zelden stukken waarvan men niet 100% zeker weet of ze echt zijn. Dat wordt lang niet altijd vermeld. In sommige gevallen kan aanzienlijke waarde of het prestige van de betrokken museummensen op het spel staan. Is een schilderij van Rembrandt of van een leerling? Zo zijn bijvoorbeeld door het bekende Rembrandt Research Project, waarin geprobeerd is het echte oeuvre van Rembrandt vast te stellen, heel wat verzekeringswaardes en reputaties bijgesteld. In de Nederlandse archeologie bijvoorbeeld hebben de omstreden vondsten van amateur-archeoloog Tjerk Vermaning tot grote tegenstellingen geleid. Bij archeologische voorwerpen is er door de beperkte beschikbare gegevens logischerwijs vaak sprake van interpretatie. De grens tussen echt en vals is niet altijd even duidelijk. Veel Romeinse beelden zijn de enige overgebleven kopieën van oudere Griekse originelen. In de tentoonstelling 'Verboden te Verzamelen?' werden de hiernaast afgebeelde, vervalste Etruskische beeldjes getoond. Het aardige bij deze beeldjes is dat zij vaak al in de 17e eeuw gemaakt zijn en daardoor zelf ook weer historisch interessante voorwerpen zijn geworden.
Wat moet er gebeuren met vervalsingen of met mogelijke vervalsingen? Wel of niet tentoonstellen? En wat moet daarover dan vermeld worden (in de objecttekst)?
Geef uw mening via de 'discussieknop' boven de afbeeldingen.